Η ευθραυστότητα της ψυχικής μας ζωής στον απόηχο του φόβου

Στον απόηχο της αγωνίας, η ζωή επιμένει να αναζητά το νόημα και την αξία της στις ανθρώπινες σχέσεις

Ο Μάκης Μάκκας γράφει για τον φόβο που διαπερνά βίαια τον ψυχισμό των ανθρώπων και μας καθιστά ευάλωτους.

Το βίωμα της έξαρσης του κορωνοϊού έφερε για την πλειοψηφία των ανθρώπων μια αιφνίδια ανατροπή της σταθερότητας και της συνέχειας (απώλεια εργασίας, κλείσιμο επιχείρησης, φόβος ασθένειας, αδυναμία ηλικιωμένων γονέων, περιοριστικά μέτρα), ενώ σε πολλούς από εμάς παρατηρούμε έντονα συναισθήματα και συγκινήσεις που θα μας συνοδεύσουν για πολύ καιρό ακόμα.

Υπάρχουν περιπτώσεις που κάτω από τεταμένο κλίμα βιωμένης απειλής παρατηρούμε να δημιουργείται μια εμπλοκή της σκέψης και διάλυση της συναισθηματικής ζωής, που οδηγεί είτε σε ένα καταθλιπτικό αυτοσυναίσθημα (όλα είναι μάταια, δεν έχει νόημα, είμαι αδύναμος, κανένας δεν είναι διαθέσιμος για εμένα) είτε σε μια αναδίπλωση - κλείσιμο στον εαυτό, ρήξη με τον κοινωνικό δεσμό και επιθετικές συμπεριφορές (ο κόσμος είναι σκληρός, απειλητικός, δεν είναι διαθέσιμος, και δεν μπορείς να εμπιστευθείς κανένα και τίποτα, σώσε το τομάρι σου με κάθε τρόπο).

Κάποιοι, με αφορμή το βίωμα της έξαρσης του κορωνοϊού, αναβιώνουν και παλαιά τραύματα (θανάτους αγαπημένων, ασθένειες, παλαιότερες προσωπικές - κοινωνικές απώλειες ), που γενούν στον ψυχισμό τους βασανιστικά ερωτήματα: Γιατί δεν έχω ανθρώπους κοντά μου τώρα στα δύσκολα;», «Πότε θα έρθει το... καλύτερο αύριο και πόσο ακόμα χρειάζεται να προσπαθήσω;», «Ποιος είναι ο λόγος που οι άλλοι δεν με υπολογίζουν όσο θα έπρεπε;»

Ιστορία της Δυτικής χέρσου Ελλάδος, ποίημα απλούν, εν Μεσολόγγιω, 1824 (βιβλίο)

ΙΣΤΟΡΙΑ τής ΔΥΤΙΚΗΣ Χ: ΕΛΛΑΔΟΣ.

ΠΟΙΗΜΑ ΑΠΛΟΥΝ

Περιέχον πρώτον τήν εκστρατείαν τού Ομέρ Πασά, Ρουσίτ Πασά, Ισούφ Πασά, και Ισμαήλ Πασά, εναντίον τής Δυτικής Χ: Ελλάδος, τόν αποκλεισμόν τού Μεσολογγίου, καί τέλος τήν καταστροφήν τών Τούρκων, ήτις συνέβη κατά το 1822, Οκτωμβρίου 20, καί διελύθη Δεκεμβρίου 31.

Δεύτερον, τήν εκστρατείαν τού Σκόνδρα καί τού Ομέρ Πασά, εναντίον τής ιδίας Επαρχίας, καί τόν στενόν αποκλεισμόν τού Ανατωλικού, όστις συνέβη κατά τό 1823 Οκτωμβρίου 5 καί διελύθη Νοεμβρίου 20.

Παρουσιάζεται το βιβλίο «Η Μακρυνεία στον ευρύτερο χώρο της Αιτωλίας»

Στιχουργός με καταγωγή από τη Μακρυνεία

Τ'όνομά μου είναι Αγγελική Καραπάνου. 

Είμαι δασκάλα και στιχουργός από την Αθήνα με καταγωγή από τη Μεσάριστα Αγρινίου. 

Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί η εξαιρετική δισκογραφική δουλειά του συνθέτη Χρήστου Γιαννόπουλου ΑΚΡΙΒΗ ΜΟΥ ΜΗΤΈΡΑ, με τραγούδια αφιερωμένα στη μητέρα. 

Ανάμεσα σε εκλεκτούς στιχουργούς κι ερμηνευτές είχα την τύχη κι εγώ να συμμετέχω με τον στίχο μου" Η μάνα του φονιά". 

Ακούστε το φίλοι μου του Αγρινίου!!! 

Σας εύχομαι  Καλή Ανάσταση!

https://youtu.be/ILyQVoxV2I0

Το πλοίο της άγονης γραμμής και διηγήματα της Υπαίθρου - ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ: Ανδρέα Γ. Μουντούρη

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ: Ανδρέα Γ. Μουντούρη : "Το πλοίο της άγονης γραμμής και διηγήματα της Υπαίθρου".

Το βιβλίο του Ανδρέα Γ. Μουντούρη αναφέρεται στις περισσότερες σελίδες του στο νησί της Καρπάθου. 

Περιγράφει τις αναμνήσεις και τις εντυπώσεις του από την επαγγελματική και κοινωνική ζωή του στην Κάρπαθο, όπου υπηρέτησε ευδόκιμα στην εφορία της Καρπάθου. 

Ο συγγραφέας κατάγεται από το Αγρίνιο.
Για το βιβλίο αυτό το Ινστιτούτο σχεδιάζει, με τη συνεργασία του συγγραφέα, την παρουσίασή του στην Κάρπαθο και το Αγρίνιο.

Παρουσίαση βιβλίου "Η Μακρυνεία στον ευρύτερο χώρο της Αιτωλίας" στην Γαβαλού Μακρυνείας

‎Παρουσίαση Βιβλίου του Ν.Κολόμβα "το Σαντζάκι Του Κάρλελι" στο Μεσολόγγι

Παρα 'θιν αλός

ΠΟΙΗΣΗ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΥΦΑΝΤΗΣ

https://www.facebook.com/eco.driving....

ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΜΠΙΟΣ (Το ζεϊμπέκικο της θάλασσας)

ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ

Ντύσου κατάσαρκα το καλοκαίρι

κι έλα ν' ανταμώσουμε στης ψυχής μας τ' ανοιχτά.

Καραβοκύρης στη ρότα μας το ακατάβλητο κύμα.

Να διαβούμε θαλασσόχαρα μονοπάτια σε νησιά μονήρη

χτενίζοντας με τ' ακροδάκτυλα τα γαλανόλευκα μαλλιά του Ποσειδώνα.

Να μεταλάβουμε το άχραντο του Αιγαίου φως σε κοραλλένιο τάσι.

Ν' αφουγκραστούμε τον ερωτότροπο ψίθυρο των ανέμων,

τη γλαφυρή σιωπή των οριζόντων.

Η Μακρυνεία στον ευρύτερο χώρο της Αιτωλίας- Από τον Μύθο….στην Ιστορία»,

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Προέδρου του Συλλόγου μας , Δημήτρη Αλεξανδρή, «Η ΜΑΚΡΥΝΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ - Από τον Μύθο….στην Ιστορία», έκδοσης των Συλλόγων Άκρων (Λιθοβουνίου) ΠΑΝΟΡΑΜΑ και Γαβαλιωτών Αθήνας.

Το βιβλίο αυτό, 436 σελίδων, καλύπτει την ιστορία της Μακρυνείας, από την Μυθολογία και την αρχαιότητα, έως την λήξη της Ελληνικής Επανάστασης το 1829.

Στα επί μέρους κεφάλαια Μυθολογία Αιτωλίας, Αρχαιότητες Μακρυνείας, Ρωμαιοκρατία, Βυζαντινή περίοδος, Φραγκοκρατία, Ενετοκρατία, Τουρκοκρατία, Προεπαναστατική περίοδος και Ελληνική Επανάσταση 1821, αποτυπώνεται η παρουσία της Μακρυνείας και των ανθρώπων της , σε όλες τις φάσεις της ιστορικής πορείας των Ελλήνων μέχρι το 1829, που απελευθερώθηκε ένα μέρος του Ελληνικού χώρου από τους Τούρκους δυνάστες.

Όλες οι αναφορές και τα ιστορικά γεγονότα του βιβλίου στηρίζονται πάνω σε γραπτές πηγές και στην αξιοποίηση της βιβλιογραφίας, ελληνικής (229) βιβλία και ξενόγλωσσης, (37) βιβλία. Σημαντικά πλεονεκτήματα του βιβλίου αποτελούν επίσης, η ορθή δομή της ύλης και η πολύ καλή χρήση της γλώσσας με βασικά χαρακτηριστικά την ακρίβεια, τη σαφήνεια, τη λιτότητα και την πληρότητα.

Πιστεύουμε ότι με την συγγραφή αυτή, καλύπτεται απόλυτα ένα μεγάλο κενό στην ιστορία της περιοχής μας, η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχαιολογικό, ιστορικό και λαογραφικό ενδιαφέρον. 

Το βιβλίο θα παρουσιαστεί στην Αθήνα αλλά και στην Μακρυνεία το Φθινόπωρο.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Βιβλιοπαρουσίαση «Οδοιπορικό στις Ιερές Μονές της Αιτωλοακαρνανίας»

Η Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία και ο Σύνδεσμος Αιτωλοακαρνάνων «ΟΣΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ» παρουσιάζουν το νέο βιβλίο του κ. Χρήστου Σιάσου  με τίτλο,  «ΚΑΣΤΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» και υπότιτλο, «Οδοιπορικό στις Ιερές Μονές της Αιτωλοακαρνανίας».

Ο συμπολίτης μας, καθηγητής και συγγραφέας,  κ. Χρήστος Γερ. Σιάσος ασχολήθηκε για αρκετά χρόνια με ευσυνειδησία υποδειγματική, με άσβηστη αγάπη και ξεχωριστό μεράκι προσφέροντας σ’ όλους μας ως αντίδωρο φιλίας τα βιβλία του: «Οι Άγιοι της Αιτωλοακαρνανίας», «Οι Επίσκοποι Αιτωλίας και Ακαρνανίας από το 343 μ. Χ. έως σήμερα», «Οι Προκαθήμενοι της Εκκλησίας της Ελλάδος από το 1833 έως σήμερα» και τελευταία το βιβλίο του με τίτλο,  «ΚΑΣΤΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» και υπότιτλο, «Οδοιπορικό στις Ιερές Μονές της Αιτωλοακαρνανίας».

Σε μαθήτρια του Λυκείου Γαβαλούς το 2ο βραβείο διαγωνισμού διηγήματος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών

Με ανακοίνωσή του ο φιλόλογος Κωνσταντίνος Γεωργίου εκ μέρους του Συλλόγου Διδασκόντων του Γενικού Λυκείου Γαβαλούς, γνωστοποιεί την επιτυχία της μαθήτριας του σχολείου Αναστασίας Πλατανιά, η οποία κατέκτησε το 2ο βραβείου στον διαγωνισμό διηγήματος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Συγκεκριμένα:

«Εδώ που έφθασες λίγο δεν είναι» – Κ. Π. Καβάφης

Όταν η μαθήτριά μας Αναστασία Πλατανιά ή Νάστα (το λογοτεχνικό της ψευδώνυμο) μου παρέδωσε το διήγημά της, για να το διαβάσω, η αλήθεια είναι ότι δεν πίστευα ότι ένα παιδί της Β' Λυκείου θα μπορούσε να αποτυπώσει και να ξεδιπλώσει στο χαρτί μια ιστορία τόσο ευφάνταστα και τόσο αριστοτεχνικά σε λογοτεχνικό κείμενο. Ευτυχώς, η Αναστασία με διέψευσε. Όταν διάβασα την ιστορία του Έκτορα και της Ζωής, των ηρώων του διηγήματος, ομολογώ ότι με κατέλαβε βαθιά συγκίνηση και εξαιτίας του περιεχομένου του αναγνώσματος αλλά, κυρίως, εξαιτίας της αποκάλυψης μπροστά στα μάτια μου σε όλο της το βάθος μιας τόσο ευαίσθητης ψυχοσύνθεσης και τόσο χαρισματικής λογοτεχνικά –και όχι μόνο- προσωπικότητας, όπως είναι η Αναστασία.

Το "μονοπάτι των Εξοδιτών του Μεσολογγίου" ώριμη απαίτηση

"Καθ’ όλη την κορυφογραμμή του Αρακύνθου, χθες και σήμερα, δεσπόζει η αόρατη παρουσία των «νεκρών» Εξοδιτών. Οι Εξοδίτες μας άφησαν κληρονομιά την περπατησιά τους στον δασωμένο Αράκυνθο, ελάχιστοι είναι αυτοί που το γνωρίζουν και ακόμη λιγότεροι αυτοί που το έχουν περπατήσει." Απόσπασμα από το πολύ αξιόλογο άρθρο του καθηγητή Χρήστου Γερ. Σιάσου με τίτλο «Το Μονοπάτι των Εξοδιτών: Μύθος ή πραγματικότητα;» που έχει δημοσιευθεί πρόσφατα στον τοπικό τύπο (http://www.agrinionet.gr/index.php/arthra/11837-a).

 

Η περπατησιά των Εξοδιτών της ηρωϊκής φρουράς του Μεσολογγίου, λοιπόν, κληρονομιά για μας, όπως πολύ επιτυχημένα αναλύεται στο προαναφερόμενο άρθρο. Μια κληρονομιά που, δυστυχώς, παραμένει ακόμη αναξιοποίητη.

Για πόσο, άραγε, ακόμη;

Για πόσο θα καθυστερεί η οφειλόμενη απόδοση τιμής στους προγόνους μας;

Ως έκφραση αυτής της αγωνίας, η οποία εκφράζεται πολύ επιτυχημένα στο προαναφερόμενο άρθρο, όπως και από πολλούς άλλους – για να είμαστε δίκαιοι έναντι όλων αυτών που έχουν εκφράσει με διάφορους τρόπους το αίτημα αυτό κατά καιρούς – έρχεται να προστεθεί το παρόν άρθρο, το οποίο απηχεί και την προσωπική αγωνία του υποφαινόμενου, τόσο ως έκφραση προσωπικού ενδιαφέροντος όσο και λόγω της ενασχόλησής του, εκ του ρόλου του ως αιρετού εκπροσώπου στον Δήμο Θέρμου, κατά τι με το ζήτημα της ωρίμανσης του έργου που αναφέρεται στο αντικείμενο του ερωτήματος αυτού, όπως εξηγείται στη συνέχεια.

Ασπρόμαυρα όνειρα στις παλιές γειτονιές της Αθήνας

Του δημοσιογράφου:Μάκη Μάκκα

Tον τελευταίο καιρό προσπαθούμε συλλογικά να αφηγηθούμε εκ νέου την ιστορία μας δομώντας την αλλιώς, σα να θέλουμε να τα ζήσουμε όλα απ' την αρχή, με την αθωότητα της εποχής των περασμένων δεκαετιών μπροστά σ' ένα φόντο απεριόριστης ελπίδας. Εικόνες και μνήμες που έχουν μια εξαιρετική ψυχική και συναισθηματική δύναμη υπό τη μορφή των προσωπικών, οικογενειακών και συλλογικών μας ιστοριών.

Είναι η πεποίθηση ότι ένας άνθρωπος μπορεί να εξακολουθήσει να υπάρχει, όχι στην ατομική προσωπική του διάσταση, αλλά μέσα από αξίες και πράξεις που συνεχίζουν ν' αγγίζουν τις μελλοντικές γενιές, μπορεί να είναι μια πολύ ισχυρή παρηγοριά για οποιονδήποτε μελλοντική αγωνιά. 

Το Μονοπάτι των Εξοδιτών: Μύθος ή πραγματικότητα;

«...Κι ο ποιητής ανάξιος πια!  Κι ακόμα ανάξιος κι ο σοφός,

που δεν ανάφτουν πυρκαγιά κι από του λύχνου τους το φως!

Όταν αλύπητη βαριά ξεσπά η Ανάγκη, και προστάζει,

Ανάξιος είναι όποιος διστάζει! Ανάξιος όποιος ξάφνου ακούει

το προσκλητήρι των καιρών να τον φυσάει ή να τον κρούει

σάλπιγκα ή τύμπανο, το ακούει, δε λέει: Παρών...»

Κ. Παλαμάς

Γράφει ο καθηγητής Χρήστος Γερ. Σιάσος

Το Μεσολόγγι γιορτάζει φέτος τα 191 χρόνια από την Έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων στις 10 Απριλίου 1826, το Σάββατο του Λαζάρου προς την Κυριακή των Βαΐων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα του Δήμου, οι Γιορτές ξεκινούν στις 25 Μαρτίου και τελειώνουν την Κυριακή 9 Απριλίου 2017 και περιλαμβάνουν ποικίλες εκδηλώσεις τόσο στο Μεσολόγγι όσο και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Τις παρακολουθούν δε χιλιάδες πολίτες από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Αποκορύφωμα η αναπαράσταση της Εξόδου στον Κήπο των Ηρώων το βράδυ του «χαλασμού», Σάββατο Λαζάρου. 

“Η Άτακτη Μακρυνειώτισσα” του Ανδρέα Μουντούρη

Άτακτη Μακρυνειώτισσα, το ’χεις καλά γλεντήσει 

και σκέπτεσαι να παντρευτείς, άλλη ζωή ν’ αρχίσεις. 

Μα, όλοι τώρα ξέρουνε, αυτά που έχεις κάνει 

και δύσκολα μου φαίνεται, να βάζεις το στεφάνι. 

Μα θα μου πεις, ποιος θα νοιαστεί τη σήμερον ημέρα 

με ποιον εσύ πηδήχτηκες ή αν σήκωσες παντιέρα. 

Αλλά κι εσύ το παράκανες φίλη μου αγαπημένη 

κι απήδηχτο δεν άφησες παλούκι εσύ καημένη.

Τουλάχιστον, αν έφευγες, να πας σε άλλον τόπο 

θα ’βρισκες εύκολα γαμπρό χωρίς μεγάλο κόπο. 

Πανέμορφη στο πρόσωπο, έχεις κι ωραίο σώμα, 

όλοι θα σε κοιτάζουνε με ανοιχτό το στόμα. 

Όμορφη Μακρυνειώτισσα κοντεύεις τα σαράντα 

Και βλέπω να φλερτάρεις με το “ράφι” για καβάτζα. 

Το ξέρεις και η ίδια, πρέπει ν’ αλλάξεις τη ζωή σου, 

να κάνεις οικογένεια, μη μείνεις μοναχή σου …

“Το Βραχώρι” Του Ανδρέα Μουντούρη.

Αγρίνιο, Βραχώρι μου, όπως παλιά σε λέγαν,

όσοι στα ξένα μίσευαν, στη θύμησή σου κλαίγαν.

Ένας τόπος πλούσιος, προικισμένος απ’ τη φύση,

με κάμπους, δάση και βουνά, με τα νερά, τις λίμνες.

Τόπος που φιλοξένησε άοκνους Ηπειρώτες,

τότε σε χρόνια δύσκολα, που δέχτηκε νησιώτες.

Κερκυραίοι, Λευκαδίτες δουλέψανε στα καπνά,

σκάλιζαν τα καλαμπόκια και θερίζαν τα σπαρτά.

Ναυπακτιώτες κι Ευρυτάνες έπιαναν τα χειμαδιά

και την Άνοιξη ανεβαίναν ξανά στα ορεινά.

Όταν έλιωναν τα χιόνια κι έβγαινε η χλωρασιά

στο Βελούχι, στα Βαρδούσια βόσκαγαν τα ζωντανά.

Σ’ αυτή την πόλη έζησα τα πιο καλά μου χρόνια …

Παρουσίαση έργων του ΑΝΔΡΕΑ ΜΟΥΝΤΟΥΡΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου Αγρινίου και το Φιλολογικό Τμήμα του Λαογραφικού Μουσείου Αγρινίου σας προσκαλούν στην παρουσίαση του μυθιστορήματος του Ανδρέα Μουντούρη “Ο κληρονόμος ήταν νόθος”, καθώς και της ποιητικής του συλλογής “Στ’ ανθισμένο περιβόλι μου”.

Θα μιλήσουν : α). Ο κ. Κωνσταντίνος Κονταξής, καθηγητής της Λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο της Δ. Μακεδονίας. β). Η κ. Κατερίνα Καλαμπαλίκη, Φιλόλογος – Ποιήτρια. 

Συντονιστής της Εκδήλωσης θα είναι η κ. Δέσποινα Αναγνωστοπούλου, Φιλόλογος και Γεν. Γραμματέας του Λαογραφικού Μουσείου Αγρινίου, η οποία θα απαγγείλει και ποιήματα.

Αίθουσα : Τράπεζα της Ελλάδος. (Πλατ. Δημοκρατίας-Αγρίνιο). Σάββατο 12 Νοεμβρίου, ώρα 7.00 μ.μ.

Αφιέρωμα στην γιορτή της γυναίκας

Για μια γυναίκα δεν υπάρχει ωραιότερη ημέρα από εκείνη που, τελειώνοντας ο πόλεμος, ανοίγει την πόρτα στον άντρα της, που γυρίζει σώος απ' αυτόν!                                                                                                  

Αισχύλος

Η γυναίκα Μάνα 

Γράφει ο Καθηγητής, Χρήστος Γερ. Σιάσος.

Κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου γιορτάζεται η Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας που καθιερώθηκε μετά από μια μεγάλη διαμαρτυρία που έγινε από εργάτριες στη Νέα Υόρκη στις 8 Μαρτίου 1857, επίσημα όμως γιορτάστηκε το 1909. Αυτή την ημέρα αξίζει να κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα στη γυναίκα μάνα, σύζυγο, αδελφή, φίλη, αγωνίστρια... Όμως είναι γιορτή που θα πρέπει να μας κάνει να σκεφτούμε, να προβληματιστούμε πως φθάσαμε μέχρις εδώ!

Οι στατιστικές καταγράφουν πολύ υψηλά ποσοστά βίας εναντίον της γυναίκας, της κόρης, της αδελφής, της φίλης, της Ελληνίδας μάνας που αγωνίζεται μέσα σε δύσκολες συνθήκες για να εξασφαλίσει ένα καλύτερο κόσμο μέσα από την οικογένειά της. Πολυσήμαντος ο ρόλος της γυναίκας, τόσο στη βιολογική εξέλιξη του ανθρώπινου γένους όσο και στην εξέλιξη της κοινωνίας γενικότερα.

Ποίηση του Ανδρέα Μουντούρη "Η προσφυγούλα".

«Η προσφυγούλα» 

Πώς να ξεχάσω, πέστε μου, εκείνο το μεσονύχτι, 

που ένα δουλεμπορικό προσάραξε στ’ Αγκίστρι. 

Προτού το σαπιοκάραβο κομματιαστεί στα βράχια, 

οι Έλληνες Λιμενικοί τους έβγαλαν στ’ ακρογιάλια. 

Όλοι σώοι κι αβλαβείς, πρόσφυγες βασανισμένοι, 

που ψάχνουνε μια πατρίδα να ζήσουν μονιασμένοι. 

Κυρίως νέοι και παιδιά ρισκάρουν με τη ζωή τους, 

 αφού και στην πατρίδα τους δε ξέρουν αν θα ζήσουν. 

Τα προβλήματα πολλά για τους φιλόξενους νησιώτες,

η ανθρωπιά τους κάνει, ν’ ανοίγουν εύκολα τις πόρτες. 

 Να αγνοήσεις δε μπορείς τα στρατευμένα νιάτα, 

που στην πλάτη τους σηκώνουν της προσφυγιάς τη μπάρα. 

Ένας Αγρινιώτης γράφει για την «Αυτοκρατορία του Κραχ»

Ο Γεώργιος Καραμητσόπουλος (πρόκειται για ψευδώνυμο…) γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1978. Γόνος αστικής οικογένειας αποφοίτησε στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τις όχι καλύτερες επιδόσεις, κάτι που χαροποιεί τον ίδιο διότι είχε έναν μεγαλύτερο στόχο. Την ατένιση του μέλλοντος.
Η ενασχόλησή του με τα κοινωνικά θέματα υπήρξε αρωγός καθ’όλη την διάρκεια της ζωής του. Μετά από χρόνια σκέψης υλοποιεί το ένα του ζητούμενο, την συγγραφή του πρώτου του βιβλίου με τίτλο…
ΚΡΑΧ, Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ

Όπως σημειώνει ο ίδιος, το βιβλίο πρόκειται για δύο βιβλία, έστω και τρία, σε ένα. Ένα μεγάλο πάθημα μιας πραγματικής προσωπικής ιστορίας γίνεται θεμέλιο πυροδότησης κοσμοϊστορικών γεγονότων που θα ταράξουν τα λιμνάζοντα νερά της παγκόσμιας ηθικής κατάπτωσης της εξουσίας προσδίδοντας σε αυτήν χαρακτήρα άμεσης υλοποίησης των πόθων της ανθρωπότητας σε κάθε γωνιά της γης.